Liturgisch jaar

Hemelvaartsdag
(donderdag 17 mei 2012, gisteren)

Pinksteren
(zondag 27 mei 2012, over 9 dagen)

Tweede Pinksterdag
(maandag 28 mei 2012, over 10 dagen)

Trinitatis
(zondag 03 juni 2012, over 16 dagen)

Rimpelingen in het water

Voor ons christenen is Pasen de opstanding van Jezus Christus. Het feest van het nieuwe licht. Het loopt vaak parallel met ons voorjaarsgevoel. Vroeger was het voor de boeren ook nog het landbouwfeest. Het einde van de schaarste. De voorraden raakten op, waren aan hun einde. Verse producten kwamen weer op. Daartoe begroeven boeren eieren. Zij beschouwden eieren als de kiem van de kracht en de eieren brachten hun kracht over op de bodem, waardoor er een goede oogst tegemoet kon worden gezien. (Vanaf de maand februari gooi ik de vermorzelde eierschalen op het gras, maar dat doe ik vanwege de kalk.)
Later aten de katholieken eieren na het vasten (de 40 dagen tijd) om weer op kracht te komen. Met Palmpasen werden de eieren ingezameld.
Het ei is het symbool van het nieuwe leven. (Voor ons het nieuwe licht) Vandaar dat we rond Pasen in winkels allerlei soorten van eitjes & kuikentjes zien en kopen. Tot zover het symbool ei.

En dan worden er nog Paasvuren gehouden als symbool van het nieuwe licht.

Maar die haas? Waar komt deze nou vandaan? Een mogelijkheid…
Een veldhoenmoeder heeft een nestje met eieren. Ze vliegt weg. Een haas huppelt vrolijk rond. Daar zijn hazen voor, om blij en zorgeloos rond te huppelen. Hij ziet een ondiep kuiltje in de grond en in de donkere aarde ziet hij ronde dingen, die erg stijf & hard lijken te zijn. In één zit een barstje en daar komt een klein snaveltje uit. En jawel een klein veldhoentje komt eruit. Dat kunnen haasjes niet, nieuw leven uit zoiets doods halen. Maar plotseling komt er een grote schaduw over het nestje. Een havik, die de eieren wil opeten. Het haasje bedenkt zich niet en gaat op het nestje zitten om te beschermen. De havik pikt het haasje dood en wil hem van het nestje pikken, maar zijn huid is hard als een eierschaal en zwaar. De havik vliegt boos weg. De volgende ochtend is de haas weer levend. Hij zorgt voor de inmiddels uitgekomen kuikens en brengt voortaan met Pasen wonderbaarlijke eitjes rond. Deze eieren bezorgt hij vooral in tuinen van huizen waar kinderen wonen die iets heftigs hebben meegemaakt. Hiermee is de paashaas (misschien) verklaard.
Zalig Pasen!

Annemiek van der Zalm